Hier volgen enkele apartheidswetten:
- De wet op verbod van gemengde huwelijken (1949)
- De ontuchtwet (1950) - verbod op seksuele relatie met ander ras.
- De wet op bevolkingsregistratie (1950) - het registeren van ras was verplicht.
- De groepsgebiedenwet (27 april 1950) - werkverbod van andere rassen in stedelijke gebieden.
- De wet op aparte gerieven (1953) - verbod op het gebruiken van dezelfde openbare voorzieningen.
- De wet op Bantoe-onderwijs (1953) - zwarten werden onderwezen in het Afrikaans
- De wet op werkgelegenheden (1956) - betere banen waren gereserveerd voor blanken.
- De wet op bevordering van Bantoe-zelfregering (1958) - bevorderen van onafhankelijkheid van thuislanden.
Het raciale planningsraamwerk waarbinnen de apartheid werd uitgevoerd door opeenvolgende kabinetten kan worden gekenschetst door een toespraak van Verwoerd uit mei 1952 als minister van Naturellen Zaken tot het Zuid-Afrikaanse parlement, waarin hij onder andere de volgende punten aanvoerde:
- Elke stad ("town or city"), vooral industriële steden, moet één bijbehorende zwarte township hebben;
- Townships moeten groot zijn en moeten zo worden geplaatst dat ze zich kunnen uitbreiden zonder over te lopen in een ander raciaal groepgebied;
- Townships moeten op een adequate afstand van blanke gebieden worden geplaatst;
- Zwarte townships zouden moeten worden gescheiden van blanke gebieden door een gebied met industriële gebieden, waar zich industrieën bevinden of zijn gepland;
- Townships zouden zich op een eenvoudige vervoersafstand van een stad moeten bevinden, het liefst door spoor- en niet door wegtransport;
- Alle raciale groepgebieden zouden zo moeten worden geplaatst dat ze toegang bieden tot de gezamenlijke industriegebieden en het zakendistrict (CBD) zonder dat het reizen door het groepgebied van een ander ras nodig is;
- Er zouden geschikte open-buffergebieden rond de zwarte township moeten zijn, waarvan de breedte zou moeten afhangen van of de grens wel of niet tegen dicht- of dunbevolkte blanke gebieden aan ligt;
- Townships zouden zich op een aanzienlijke afstand van hoofd- en meer specifiek nationale wegen moeten bevinden, waarvan het gebruik voor lokaal transport zou moeten worden ontmoedigd;
- Bestaande verkeerd gesitueerde gebieden zouden moeten worden verplaatst"
Back to my story: Je snapt nu waarchijnlijk het principe van een Township wel, en ook dat dit dus een verschrikkelijk concreet gevolg is van die "geschiedenis" apartheid..
Ik wil erbij zeggen dat het verschrikkelijk is om de eerste keer die enorm uitgestrekte velden van variërend van beton tot van golfplaten gemaakte huisjes te zien en te beseffen dat daar nog veel meer mensen daadwerkelijk wonen..
En ik heb best een impressie kunnen krijgen van hoe of wat.. uiteraard heb ik de ergste drama dingen niet gezien maar ik heb een idee van armoede zo..
Hierboven een afbeelding van een township bij Jo'burg namelijk het beroemde Soweto, 2 goede vrienden komen hier vandaan. maar deze foto had net zo goed hier in Durban gekomen kunnen zijn.. You get the Idea..
Maar goed na de indrukwekkende reis er naar toe en er doorheen
stapten we allemaal netjes in pak de tourbus uit met onze dure instrumenten een betonnen gebouwtje in.
Een podium op dat veels te krap was voor onze al verkleinde bezetting. maar dat vol met goede bedoelingen was aangekleed met een paar potplantjes!
Na met enige moeite te zijn geïnstalleerd, een korte repetitie, even wat dingen met de soliste doornemen.. en goed afspreken waar we wel en niet herhalen in Eine Kleine Nachtmusik en Strauss' An die schone Blaue Donau.. even de Kwela doornemen en 2 nummers met het koor doornemen.. De repetitie gaat even zakelijk en snel als altijd. Maar het verhaal erachter is zo interessant... (vind ik)...
Onze soliste voor die dag was opgegroeid in het Township, bezat waanzinnig veel talent, is gaan studeren aan de universiteit, (het conservatorium is daar universitair) Opera, Cum Laude geslaagd. en terug gegaan naar de school in kwestie in het township om daar hetgeen haar geleerd is over te brengen op de kinderen in een schoolkoor.. Werkelijk fantastisch...
De vrouw zong ongelooflijk goed.. en had van de erg jonge kinderen een ongelooflijk goed koortje weten te vormen.. Kinderen vanaf ik schat ongeveer groep 5 tot 8 zongen daar met een passie en enorm zuiver trouwens...
Enorm overweldigd door alle instrumenten die opeens achter hen hun begeleide..
maar na 2 minuten zongen ze als een proffesioneel koortje de traditionele liedjes met een ijzeren ritme mee met de dirigent..
Eventjes Pauze..
En beginnen... er zullen denk ik 100 mensen zijn geweest in het kleine zaaltje..
maar voor deze mensen spelen was een absolute eer voor mij en het was me een waanzinnig genoegen!!
Na een introductie met als antwoord een applaus wat onmogelijk harder had kunnen zijn dan het was en dus ook een 100tal oprecht stralende gezichten vol hoop en echte blijde verwachting
van kinderen tot hoog bejaarden
Was het aan ons... Die Schone Blaue Donau was nummer 1! Eine Kleine Nachtmusik volgde.. Waardering op en top voor onze klanken..
Toen mocht de soliste komen.. Ze zong betoverend... dit had eerlijk waar het concertgebouw niet misstaan!! maar als er ooit een moment had kunnen zijn dat ik 1000x liever in een klein betonnen gebouwtje speelde dan in de grote zaal cg A'dam was het nu...
De kinderen werden gek!! Wild enthousiast bij het horen van de klassieke sopraan die hun juffrouw opeens was. begeleid door een heel orkest.. Nadat zij klaar was en voor het eind akkoord uit had kunnen klinken. Sprongen er 3 jongens op die werkelijk met open mond het schouwspel tot zich hadden genomen en uit hun trance waren gekomen in een splitsecond volgden er nog 80 kinderen. en het was alleen aan de fysieke gesteldheid van de "Oma's" voorin de zaal te weiden dat zij niet hetzelfde deden om hun met trots doordrenkte gezichten niet omhoog te werken.....
Jongens.. dit was fantastisch en ik was pas 3 nummers opweg...
Wat volgde waren nog 2 liederen met sopraan. en toen was het de beurt aan een tradiotonele Kwela!! Muziek die ik geleerd had op de tournee (zie verslag van de Fleming Tournee) maar nu in een arrangement voor orkest.. De oostblok mensen hadden wat moeite om het niet netjes klassiek te laten klinken en het swingende afrikaanse ritme dat zich moeilijk laat opschrijven te laten klinken.. maar de boodschap was meer dan duidelijk.. en de Oude oma's wiens vitaliteit ik hier boven nog in twijfel trok wisten niet hoe snel ze moesten gaan dansen!! en hoe... GENIAAL!!! en het voorbeeld werd snel gevolgd door enkele nog verbazingwekkendere kinderen die voor mijn gevoel te jong waren om sommige dansmoves te kunnen...
ik was de muziek van blad aan het lezen, maar Mahlers uitspraak "Het belangrijkste in de muziek staat niet in de noten" gierde snel door mn hoofd! Ik vond dat de beste man meer dan gelijk had!
Ik moest kijken naar wat er gebeurde en heb lekker gespeeld wat ik eerder geleerd had van Jabulani!! (en dat was goed)
We speelden nog wat populaire en lichte nummers die allen met even veel enthousiasme en geluk werden ontvangen..
Ik zal waarschijnlijk nooit de dankbaarheid van deze mensen vergeten.. laat me het anders zeggen.. Ik zal deze mensen nooit vergeten.
Ze zijn erg arm... hebben geen I-pod, psp. macbook. Mobiele telefoon met 3G, 8 megapixel camera en bluetooth, geen grote kans op studeren aan een hoog aangeschreven universiteit laat staan een universiteit wel heeft een bizar hoog percentage aids.
Zorgt iedereen voor elkaar dat ze kunnen eten, en gooien ze het niet in grote hoeveelheden weg zoals dat bij elke supermarktketen aan het einde van de dag gebeurd in Nederland. vechten ze samen tegen alle problemen van elke dag!
In de bus terug naar het centrum zat ik te denken hoe het kan dat deze mensen volgens mij toch iets kunnen maken van elke dag en vrolijk kunnen zijn? ze zijn nooit rijk geweest en hun toekomst zou je als Nederlander zeggen is misschien ook niet rooskleurig.. maar misschien bestaan verleden en toekomst slechts voorzover wij eraan denken en is het beter om in het nu te leven! Ik weet dat ik dat in NL zelf ook deed! en nog steeds doe.. Uiteraard met een idee over wat je wilt bereiken en wat je droom is voor de toekomst.. maar je leeft nu.. altijd en alleen maar nu... Optimisme is echt mijn ding, tevens als geluk uit kleine dingen! Ik tel meer vrolijke gezichten.. (los van of ze zo net een concert hebben kunnen zien van het KZN Philharmonic Orchestra) dan dat ik dat back home zou kunnen doen... Ook als ik praat met mensen die uit die Armoede komen merk ik toch dat zij erg gelukkig zijn (uiteraard heel relatief) iedereen heeft natuurlijk bepaalde faciliteiten waarover ze graag zouden beschikken. vat het dus niet verkeerd op wat ik zeg.. maar denk dat jullie wel begrijpen wat ik bedoel..
Het vermogen om je zegeningen te tellen!!!!! dat bedoel ik!! (Ha.. fijn als je kunt zeggen wat je wilt)
Okee!! Eindstand:
Ik voel me enorm bevoorrecht dat ik
- En de voorrechten heb die mee komen met de plaats van mijn geboorte en op de meest bescheiden manier mogelijk bedoeld mijn "talent"
- En dat ik de kans krijg om dit met deze mensen te delen en dat, dat op deze manier ontvangen mag worden...
Het leven is raar... Ik zit te twijfelen of ik alle punten op moet noemen die ervoor hebben gezorgd dat ik hier zit.. en ik ga het niet doen want zoveel factoren spelen erin mee.. maar het is waanzinnig!
Muzikaal gezien waren de hoogtepunten weer duidelijk in de City Hall te vinden de afgelopen twee weken, vooral met Dvorak 6 en daar kan ik een hoop over vertellen... maar ik denk dat vooral momenten als die in het Township uniek en onbetaalbaar zijn.. want over de term onbetaalbaar heb ik verrassend veel geleerd...
Groeten Yannick

Geen opmerkingen:
Een reactie posten